Asystent osoby niepełnosprawnej

Zawód: Asystent Osoby Niepełnosprawnej

Kwalifikacje: Udzielanie pomocy i wsparcia osobom niepełnosprawnym

Nauka trwa 1 rok tj.2 semestry w systemie zaocznym

W cyklu kształcenia realizowanych jest 320 godz. praktyk zawodowych

Zawód asystenta osoby niepełnosprawnej jest zawodem nowym w obszarze medyczno-społecznym, związanym z pomocą społeczną. Historia jego powstania sięga roku 2001, gdy rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej został wpisany do systemu kształcenia.

Asystent osoby niepełnosprawnej uzyskuje kwalifikację po zdaniu egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe.

Asystent Osoby Niepełnosprawnej

Opis zawodu: Asystent Osoby Niepełnosprawnej współpracuje z osobą niepełnosprawną, jej rodziną, pracownikiem socjalnym, pedagogiem, psychologiem, rehabilitantem
i innymi specjalistami w celu włączenia podopiecznego w życie społeczne w obszarze rehabilitacji, edukacji i doskonalenia zawodowego, zatrudnienia, czasu wolnego, usług i świadczeń. Miejscem pracy Asystenta jest środowisko zamieszkania osoby niepełnosprawnej.

W wyniku kształcenia w zawodzie absolwent powinien umieć diagnozować warunki życia osoby niepełnosprawnej i dążyć do usuwania wszelkiego typu barier (psychologicznych, społecznych, architektonicznych, komunikacyjnych), współuczestniczyć w opracowaniu i współtworzyć indywidualne programy rehabilitacji i pomocy osobie niepełnosprawnej, weryfikować program w oparciu o nowe dane, udzielać porad i pomocy dotyczących zaspokojenia potrzeb i rozwiązywania problemów, opiekować się osobą niepełnosprawną- pobudzać aktywność osoby niepełnosprawnej oraz jej rodziny w celu zaspokojenia potrzeb biopsychospołecznych. Motywować niepełnosprawnego do podjęcia rehabilitacji, stosować w razie potrzeby zabiegi pielęgnacyjne w opiece nad przewlekle chorym, nieprzytomnym i umierającym, udzielać pierwszej pomocy w sytuacji zagrożenia życia i zdrowia ludzkiego.

Możliwe miejsca pracy to:

  • miejsce zamieszkania osoby niepełnosprawnej,
  • stowarzyszenia i fundacje działające na rzecz osób niepełnosprawnych,
  • Ośrodki Pomocy Społecznej prowadzące działy usług opiekuńczych.

Wymagania psychofizyczne właściwe dla zawodu:

  • zainteresowania humanistyczne( społeczne, pedagogiczne),
  • umiejętność nawiązywania kontaktów i umiejętności komunikacyjne,
  • spostrzegawczość,
  • odporność na stres,
  • umiejętność pokonywana przeszkód i ograniczeń w działaniu,
  • zdolności organizacyjne.

 

 

 


 

Opiekun medyczny

Zawód: Opiekun Medyczny

Kwalifikacje: Świadczenie usług opiekuńczych osobie chorej i niesamodzielnej

Nauka trwa 1 rok tj.2 semestry w systemie zaocznym

W cyklu kształcenia realizowanych jest 160 godz. praktyk zawodowych

Opiekun medyczny to zawód, który został wprowadzony do klasyfikacji zawodów w Polsce w lipcu 2007 roku.

Opiekun Medyczny

Charakterystyka zawodu opiekuna medycznego:

Zawód pomocniczy w zakresie czynności opiekuńczo-pielęgnacyjnych u chorych w środowisku szpitalnym lub domowy.

Opiekun medyczny to osoba, która w sposób profesjonalny pomaga osobie chorej i niesamodzielnej zaspokoić jej podstawowe potrzeby życiowe. Opiekun medyczny rozpoznaje i rozwiązuje problemy opiekuńcze osoby chorej i niesamodzielnej w różnym wieku. Jest to osoba, która pomaga swoim podopiecznym zaspokajać potrzeby biopsychospołeczne. Asystując personelowi medycznemu podczas wykonywania zabiegów pielęgnacyjnych, pomaga mu i jednocześnie wspiera osobę chorą i niesamodzielną. Podczas świadczenia usług z zakresu opieki medycznej osobie chorej i niesamodzielnej podejmuje współpracę z zespołem opiekuńczym i terapeutycznym. Opiekun medyczny to zawód zaufania publicznego. Poprzez swoją postawę zawodową popularyzuje zachowania prozdrowotne.

 Do zadań opiekuna medycznego należy:

  • rozpoznawanie i rozwiązywanie problemów opiekuńczych osoby chorej
    i niesamodzielnej o różnym stopniu zaawansowania choroby i w różnym wieku;
  • pomaganie osobie chorej i niesamodzielnej w zaspokajaniu podstawowych potrzeb biologicznych;
  • pomaganie osobie chorej i niesamodzielnej w podtrzymywaniu aktywności społecznej;
  • aktywizowanie osoby chorej i niesamodzielnej do zwiększania samodzielności życiowej;
  • zapewnienie osobie chorej i niesamodzielnej bezpieczeństwa fizycznego
    i psychicznego;
  • zapewnienie osobie chorej i niesamodzielnej higienicznych warunków otoczenia;
  • wykonywanie zabiegów higienicznych;
  • współdziałanie z zespołem opiekuńczym i terapeutycznym;
  • asystowanie pielęgniarce podczas wykonywania zabiegów pielęgniarskich;
  • użytkowanie urządzeń, przyborów oraz narzędzi do wykonywania zabiegów higienicznych;
  • konserwacja przyborów i narzędzi stosowanych podczas wykonywania zabiegów pielęgniarskich;

Możliwości zatrudnienia opiekuna medycznego:

  • szpitale - oddziały szpitalne
  • zakłady opiekuńczo-lecznicze
  • ośrodki i domy pomocy społecznej
  • niepubliczne zespoły opieki zdrowotnej
  • indywidualna opieka w domu pacjenta
  • środowiskowe domy pomocy
  • fundacje i stowarzyszenia działające na rzecz osób chorych i niepełnosprawnych

Plan nauczania dla zawodu opiekuna medycznego

  • anatomia
  • psychologia
  • zdrowie publiczne
  • opieka nad osobą chorą i niesamodzielną
  • pracownia zabiegów higienicznych
  • podstawy prawa i ekonomiki
  • zajęcia praktyczne
  • praktyka zawodowa: 4 tygodnie x 40 godzin

 

 

 

 

Opiekun osoby starszej

Zawód: Opiekun osoby starszej

Kwalifikacje: Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

Nauka trwa 2 lata, tj. 4 semestry, zajęcia odbywają się w systemie zaocznym.

W cyklu kształcenia realizowanych jest 320 h praktyk zawodowych.

 

OPIEKUN OSOBY STARSZEJ - opis zawodu

Opiekun osoby starszej udziela pomocy i świadczy usługi opiekuńcze osobom starszym, które nie mają dostatecznego wsparcia ze strony rodziny lub innych osób z najbliższego otoczenia. Zadaniem opiekuna jest aktywizowanie osób starszych z wykorzystaniem różnego rodzaju metod terapii. Opiekun pomaga podopiecznemu w codziennych czynnościach domowych. Zajmuje się pielęgnowaniem oraz dbaniem o zdrowie, higienę osobistą ludzi chorych i niesamodzielnych

Zadaniem opiekuna osoby starszej jest rozpoznanie i zaspokajanie podstawowych potrzeb życiowych osoby starszej, a także pomoc w utrzymaniu aktywności ruchowej oraz udzielanie pomocy w sytuacji zagrożenia zdrowia.

ZADANIA ZAWODOWE

  • Planowanie kompleksowej pomocy i opieki, z uwzględnieniem potrzeb osoby starszej, rozwiązań prawnych oraz dostępnych świadczeń i usług
  • Udzielanie pomocy w rozwiązywaniu problemów społecznych i osobistych osoby starszej w celu podniesienia jakości jej życia.
  • Udzielanie pomocy w prowadzeniu gospodarstwa domowego i w zarządzaniu materialnymi i niematerialnymi zasobami podopiecznego oraz występowania w roli rzecznika praw i interesów podopiecznego.
  • Stosowanie różnych metod pracy podczas sprawowania opieki nad osobą straszą.
  • Współdziałanie z rodziną, środowiskiem lokalnym oraz specjalistami uczestniczącymi w procesie opieki nad osobą starszą.
  • Wykonywanie podstawowych zabiegów higienicznych oraz czynności opiekuńczych.
  • Pobudzanie aktywności oraz sprawności fizycznej i psychicznej osoby starszej.
  • Udzielanie pomocy osobie starszej w korzystaniu z usług medycznych i socjalnych.
  • Udzielanie pomocy podopiecznemu w nawiązaniu i podtrzymaniu kontaktów społecznych.
  • Wspieranie podopiecznego w rozwijaniu jego zdolności twórczych oraz organizowaniu różnych form spędzania czasu wolnego.

WYMAGANE CECHY

  • Umiejętność dostrzegania potrzeb i problemów drugiego człowieka
  • Życzliwość, wyrozumiałość, cierpliwość, opiekuńczość oraz gotowość do udzielania pomocy osobom starszym
  • Zdolność do podejmowania samodzielnych decyzji
  • Odpowiedzialność, obowiązkowość, uczciwość
  • Kultura osobista i takt.

WYKSZTAŁCENIE

Uprawnienia  do wykonywania zawodu  opiekun osoby starszej uzyskuje się po ukończeniu policealnej szkoły medycznej, takiej jak nasza. W czasie kształcenia na kierunku opiekun osoby starszej słuchacz zdobywa wiedzę teoretyczną  z zakresu: psychologii, pedagogiki
i socjologii, anatomii, fizjologii i patologii człowieka, zdrowia publicznego oraz umiejętności praktycznych w opiece nad osobą starszą.

ZATRUDNIENIE

Praca: domy i ośrodki pomocy społecznej, wszystkie instytucje opiekuńcze. Opiekunowie osób starszych mogą również wykonywać swój zawód prowadząc własną działalność gospodarczą.Opiekunowie osoby starszej znajdują zatrudnienie w państwowych i prywatnych instytucjach służby zdrowia (szpitale, zakłady opiekuńczo-lecznicze, środowisko domowe).

W ostatnich czasach wzrasta zapotrzebowanie na usługi opiekuńczo- pielęgnacyjne dla osób starszych. Zdobycie zawodu  opiekuna osoby starszej jest doskonałą drogą do znalezienia pracy na obecnym rynku pracy nie tylko w Polsce, ale też za granicą np. w Niemczech czy krajach Skandynawii.

POKREWNE

  • Opiekun medyczny
  • Asystent osoby niepełnosprawnej

 

 

Opiekun w domu pomocy społecznej

Zawód: Opiekun w domu pomocy społecznej

Kwalifikacje: Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie podopiecznej

Nauka trwa 2 lata, tj. 4 semestry, zajęcia odbywają się w systemie zaocznym.

W cyklu kształcenia realizowanych jest 320 h praktyk zawodowych.

Charakterystyka zawodu

Opiekun w domu pomocy społecznej stymuluje rozwój i aktywizuje osoby przebywające w domu pomocy społecznej oraz wykorzystuje w tym celu różnorodne metody
i narzędzia terapii; aktywnie włącza się i wzmacnia profesjonalne działania w zakresie realizacji indywidualnego planu pracy i pomocy osobie przebywającej w domu pomocy społecznej lub innej instytucji opiekuńczej.

Do obowiązków opiekuna w domu pomocy społecznej należy pomoc i towarzyszenie w codziennych czynnościach z zakresu samoobsługi i higieny osobistej, pielęgnacja oraz dbanie o zdrowie i higienę osobistą osób chorych i niesamodzielnych, doradzanie w zakresie planowania wydatków lub sposobu spędzania czasu wolnego, mobilizowanie podopiecznego do aktywnego spędzania czasu wolnego oraz rozwijanie jego zainteresowań.

Celem kształcenia zawodowego jest przygotowanie uczących się do życia w warunkach współczesnego świata, wykonywania pracy zawodowej i aktywnego funkcjonowania na zmieniającym się rynku pracy. Opiekun w domu pomocy społecznej wykorzystując różne metody i narzędzia terapii lub rehabilitacji stymuluje rozwój oraz aktywizuje osoby przebywające w domu pomocy społecznej. Aktywnie włącza się i wzmacnia profesjonalne działania w zakresie realizacji indywidualnego planu pracy oraz pomocy osobie, która przebywa w domu pomocy społecznej bądź innej instytucji opiekuńczej. Opiekun w domu pomocy społecznej zajmuje się udzielaniem pomocy i towarzyszeniem w codziennych czynnościach w zakresie higieny osobistej i samoobsługi. Ponad to zajmuje się pielęgnacją, dbaniem o zdrowie osób chorych oraz niesamodzielnych, doradzaniem w zakresie sposobu spędzania wolnego czasu, czy mobilizowaniem do rozwijania jego zainteresowań.

Możliwość zatrudnienia i stanowiska pracy absolwenta

Absolwenci Policealnej Szkoły Zawodowej po ukończeniu kierunku opiekun w domu pomocy społecznej mogą być zatrudnieni w domach oraz ośrodkach pomocy społecznej lub w innych instytucjach opiekuńczych.

Opis kształcenia

Absolwent Policealnej Szkoły Zawodowej kształcącej w zawodzie opiekun w domu pomocy społecznej powinien być przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych:

1) rozpoznawania i oceniania stanu funkcjonowania fizycznego, psychicznego i społecznego osoby podopiecznej;

2) opracowywania indywidualnego planu procesu pomocy i opieki dla osoby podopiecznej przebywającej w instytucji opiekuńczo-leczniczej, uwzględniającego poziom możliwości psychofizycznych osoby podopiecznej oraz zasoby instytucji;

3) sprawowania opieki nad osobą podopieczną niesamodzielną, niepełnosprawną lub przewlekle chorą oraz udzielanie jej wsparcia emocjonalnego;

4) utrzymywania sprawności i aktywizowanie podopiecznych we współpracy z zespołem terapeutycznym;

5) wspierania oraz motywowania osoby podopiecznej do podejmowania aktywnych form spędzania czasu wolnego umożliwiających samorealizację, rozwijających zainteresowania i usprawniających psychofizycznie.

 

PLAN NAUCZANIA.

PODBUDOWA PROGRAMOWA: szkoła dająca wykształcenie średnie

SYMBOL CYFROWY: 341203

Forma: ZAOCZNA

Obowiązkowe zajęcia edukacyjne

Przedmioty w kształceniu zawodowym teoretycznym

1.Podstawy organizacji domu opieki społecznej

2.Biopsychospołeczne funkcjonowanie człowieka

3.Teoretyczne podstawy opieki

4.Metodyka pracy opiekuńczo-wspierającej

5.Język obcy w pomocy społecznej

Przedmioty w kształceniu zawodowym praktycznym

1.Usługi opiekuńcze

2.Aktywizacja osoby podopiecznej

3.Trening umiejętności społecznych

4. Podstawy przedsiębiorczości.

Opiekunka środowiskowa

Zawód: Opiekunka środowiskowa

Kwalifikacje: Wykonywanie usług opiekuńczych

Nauka trwa 1 rok tj. 2 semestry w systemie zaocznym

W cyklu kształcenia realizowanych jest 320 godzin praktyk zawodowych.

 

Opiekunka Środowiskowa

 CHARAKTERYSTYKA ZAWODU

Opiekunka środowiskowa, jak sugeruje sama nazwa stanowiska, jest osobą niosącą doraźną pomoc rodzinom i osobom poszkodowanym przez różnego rodzaju wypadki losowe, bezrobocie, uzależnienia, osoby bezdomne, lub żyjące na skraju egzystencji. Różnica pomiędzy opiekunką społeczną a środowiskową polega na tym, że ta ostatnia działa w podległym sobie rejonie niestacjonarnie, w naturalnym otoczeniu osób potrzebujących pomocy lub wsparcia, współpracując jednak przy tym z instytucjami opieki społecznej, różnego rodzaju organizacjami i fundacjami, prowadzącymi działalność o podobnym charakterze. Opiekunka po przeprowadzeniu lokalnego rozpoznania i wywiadu z zainteresowanymi pomocą osobami, organizuje środki finansowe, medykamenty, posiłki, czy środki czystości, a w razie potrzeby także transport do szpitala lub gabinetu lekarskiego, etc. Opiekunka środowiskowa prowadzi szczegółową dokumentację wszystkich wykonywanych przez siebie czynności i inicjatyw, a w razie potrzeby wnioskuje o umieszczenie danych osób w domu opieki społecznej, hospicjum, etc.

WYMAGANIA

Pierwszym i najważniejszym czynnikiem, decydującym o możliwości wykonywania zawodu opiekunki środowiskowej okazuje się kwestia posiadanego przez kandydatki wykształcenia – policealnego lub średniego. Oczywiście preferowane są osoby legitymujące się wykształceniem wyższym, pozyskanym na kierunku pomoc socjalna, lub podobnym. Nieprzypadkowa jest także żeńska forma powyższej charakterystyki – zawód wykonywany jest w przeważającej części przez kobiety, posiadające dodatkowo odpowiednie cechy personalne i powołanie. Praca wśród ludzi dotkniętych biedą, uzależnieniami lub chorobą może wiązać się nie tylko ze zmęczeniem fizycznym, ale i psychicznym. Istotna będzie więc w tym przypadku ponadprzeciętna odporność na stres, cierpliwość i zaangażowanie
w niesieniu pomocy potrzebującym.

WARUNKI PRACY

Miejscem pracy opiekunki środowiskowej są mieszkania i domostwa osób potrzebujących, a także liczne organizacje i fundacje prowadzące działalność o podobnym charakterze, które osoba obsadzona na tym stanowisku odwiedza w poszukiwaniu środków i wsparcia technicznego.

MOŻLIWOŚCI ZATRUDNIENIA

Możliwości zatrudnienia w charakterze opiekunki środowiskowej stwarzają liczne instytucje opieki społecznej, organizacje i fundacje o podobnym charakterze.

Istotą pracy zawodowej opiekunki środowiskowej jest świadczenie usług opiekuńczych. Opiekunka środowiskowa pomaga osobie podopiecznej w codziennych czynnościach domowych, planowaniu i organizacji gospodarstwa domowego, wykonuje czynności pielęgnacyjne i higieniczne u osób chorych i niesamodzielnych, udziela pierwszej pomocy w przypadkach zagrożenia zdrowia i życia osoby podopiecznej, mobilizuje osobę podopieczną do aktywnego spędzania czasu wolnego, rozwijania zainteresowań i zwiększania samodzielności życiowej.

Zakres działań zawodowych opiekunki środowiskowej wymaga posiadania określonych kompetencji personalnych i społecznych. Wśród nich, ze względu na charakter pracy z człowiekiem chorym i niesamodzielnym, istotne znaczenie ma empatia i komunikatywność, zaś w realizacji zadań: kreatywność, konsekwencja i umiejętność współpracy, zdolność organizowania pomocy i wsparcia ze strony środowiska społecznego osoby podopiecznej, a także umiejętność kształtowania pozytywnych relacji interpersonalnych.

 

 

 

Technik archiwista

Zawód: Technik archiwista

Kwalifikacje: Organizacja i prowadzenie archiwum

Opracowywanie materiałów archiwalnych

Nauka trwa 2 lata, tj. 4 semestry, zajęcia odbywają się w systemie zaocznym

W cyklu kształcenia realizowanych jest 160 godz. praktyk zawodowych

Technik archiwista posiada wiedzę umożliwiającą między innymi zakładanie, organizowanie i prowadzenie archiwum; gromadzenie, przechowywanie i udostępnianie zasobu archiwalnego; obsługę komputerowego systemu informacji archiwalnej; zarządzanie dokumentacją w kancelariach urzędów i innych jednostek organizacyjnych.

Praca: Absolwenci szkoły mają możliwość podjęcia pracy w: archiwach zakładowych, archiwach urzędów państwowych i samorządowych, muzeach, bankach, szpitalach, sądach, kancelariach prawnych i notarialnych, prywatnych firmach zajmujących się wykonywaniem usług archiwizacyjnych oraz na bazie uzyskanych uprawnień zawodowych podjęcia własnej działalności gospodarczej.

Technik BHP

Zawód: Technik bezpieczeństwa i higieny pracy

kwalifikacje: Zarządzanie bezpieczeństwem w środowisku pracy

Nauka trwa 1,5 roku, tj. 3 semestry, zajęcia odbywają się w systemie zaocznym

W cyklu kształcenia realizowanych jest 160 godz. praktyk zawodowych

Technik bezpieczeństwa i higieny pracy przygotowuje i przedkłada kierownikowi zakładu pracy analizy dotyczące BHP oraz propozycje usunięcia występujących zagrożeń, bada przyczyny wypadków w pracy i wnioskuje o ich usunięcie, prowadzi rejestr dokumentów dotyczących wypadków przy pracy i chorób zawodowych, wstrzymuje pracę maszyn
i urządzeń w razie zagrożenia życia i zdrowia pracowników, odsuwa od pracy osoby dla których praca na określonym stanowisku jest wzbroniona, prowadzi szkolenia wstępne nowo przyjętych pracowników.

Praca: W każdej firmie liczącej powyżej stu pracowników musi być zatrudniony specjalista odpowiedzialny za bezpieczeństwo pracy - inspektor BHP. Małe firmy zatrudniają specjalistów BHP na umowę zlecenie.

Technik drogownictwa

Zawód: Technik drogownictwa

Kwalifikacje: Organizowanie, prowadzenie i koordynowanie robót związanych
z budową i utrzymaniem dróg oraz obiektów mostowych. Sporządzanie kosztorysów oraz przygotowywanie dokumentacji przetargowej.

Nauka trwa 2 lata, tj. 4 semestry, zajęcia odbywają się w systemie zaocznym.

W cyklu kształcenia realizowanych jest 320 godz. praktyk zawodowych.

Technik drogownictwa posługuje się dokumentacją projektową dróg i obiektów mostowych; dobiera materiały do budowy; sporządza harmonogramy robót związanych z budową dróg
i obiektów mostowych; organizuje i nadzoruje realizację prac; wykonuje pomiary ruchu drogowego; ocenia jakość wykonania robót; prowadzi dokumentację ewidencyjną, podejmuje działania związane z zapewnieniem odpowiedniego stanu dróg i obiektów mostowych.

Praca: Absolwent szkoły w zawodzie technik drogownictwa może podjąć pracę w: firmach drogowych budujących i utrzymujących drogi i obiekty mostowe, biurach projektowych dróg i obiektów mostowych, organach administracji państwowej i samorządowej, wytwórniach materiałów budowlanych i drogowych, kopalniach kruszyw budowlanych i drogowych, może prowadzić własną działalności gospodarczą w ramach wyuczonych kwalifikacji zawodowych.

 

Technik geodeta

Zawód: Technik geodeta

Nauka trwa 2 lata, tj. 4 semestry, zajęcia odbywają się w systemie zaocznym.

W cyklu kształcenia realizowanych jest 320 godz. praktyk zawodowych.

Kwalifikacje: zakładanie i pomiar osnów geodezyjnych oraz wykonywania pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych terenu; sporządzanie opracowań geodezyjnych
i kartograficznych na podstawie danych pomiarowych lub projektowych; wykonywanie pomiarów realizacyjnych, inwentaryzacyjnych, po wykonawczych i kontrolnych obiektów budowlanych i urządzeń technicznych oraz opracowywania wyników tych pomiarów.

Technik geodeta odszukuje punkty graniczne i wykonuje ich pomiar; wykonuje czynności techniczno-prawne związane ze wznowieniem punktów granicznych oraz rozgraniczeniem, podziałem, scaleniem i wywłaszczeniem nieruchomości; sporządza dokumentację geodezyjną do celów prawnych; kompletuje dokumentację geodezyjną dotyczącą wznowienia punktów granicznych oraz rozgraniczenia, podziału, scalenia i wywłaszczenia nieruchomości.

Praca: technik geodeta może podjąć pracę w: firmach drogowych budujących i utrzymujących drogi i obiekty mostowe, biurach projektowych dróg i obiektów mostowych, organach administracji państwowej i samorządowej, przedsiębiorstwie geodezyjnym, firmie kartograficznej, wydawnictwie publikującym atlasy, mapy, może prowadzić własną działalności gospodarczą w ramach wyuczonych kwalifikacji zawodowych.